Henryck Gòrecki : symphonie nº3 op. 36.

Kajze mi sie podzioł

mój synocek miły?

Pewnie go w powstaniu

złe wrogi zabiły.

Wy niedobrzy ludzie,

dlo Boga świętego

cemuście zabili

synocka mojego?

Zodnej jo podpory

juz nie byda miała,

choç bych moje

stare ocy wypłakała.

Choćby z mych łez gorkich

drugo Odra była,

jesce by synocka

mi nie ozywiła.

Lezy on tam w grobie,

a jo nie wiem kandy,

choc sie opytuja

miedzy ludzmi wsandy.

Moze nieborocek

lezy kaj w dołecku.

a mógłby se lygać

na swoim przypiecku.

Ej, ćwierkeycie mu tam,

wy ptosecki boze,

kiedy mamulicka

znalezć go nie moze.

A ty, boze kwiecie,

kwitnijze w około,

niech sie synockowi

choć lezy wesoło.